Nieuws Lommel

Kandidaat 3: de Vrijwilligers van de Vloeiweiden

Kandidaat 3: de Vrijwilligers van de Vloeiweiden

Zondag 3/3 Vandaag stellen we je, in het kader van de Lommelaar van het jaar, een groep Lommelaars voor: de Vrijwilligers van de Vloeiweiden. Zij houden het 'witteren' levend in Lommel en hebben er mee voor gezorgd dat dit witteren in 2023 Unesco werelderfgoed geworden is.
De vloeiweiden van de Grote Watering van Lommel zijn een uniek stukje erfgoed en een waardevol natuurgebied. Ze zijn een overblijfsel van een groots opgezet irrigatieproject van de Belgische staat in de 19e eeuw. Vanaf 1850 werden in Noord-Limburg uitgestrekte heidegebieden ontgonnen. Dankzij een ingenieus bevloeiingssysteem werden de arme Kempense zandgronden omgevormd tot vruchtbare 'vloeiweiden'. Het water was afkomstig uit de Maas en werd aangevoerd via het toen nieuwe Kempense kanaal Bocholt-Herentals. Het hooi van deze vloeiweiden diende vooral als wintervoeder voor het vee in de potstallen. De geproduceerde stalmest was vroeger de enige en dus onontbeerlijke mest om de schrale Kempense gronden te bemesten. Dankzij deze bevloeiing ontstond er een echt plantenparadijs.
Het gebied wordt in stand gehouden door een team van vrijwilligers die de 15 ha grasland nog altijd bevloeien op eeuwenoude wijze. Een 40-tal jaar geleden kregen ze het gebied in beheer van de stad Lommel. Maar het was helemaal geen grasland, het gebied was totaal verwilderd en stond vol onkruid en populieren. De bomen werden gerooid, het terrein opgeruimd, opengemaakt, en gemaaid. Met de zeis, maar dat was niet zo vanzelfsprekend. Gelukkig kregen ze hulp van de mensen van Kolonie, waarvan er meerderen het werken met de zeis meester waren. Op topmomenten stonden er 42 mensen tegelijk met de zeis te maaien! Tegenwoordig zijn ze wel een beetje gemechaniseerd en hebben ze zelf tractoren aangepast om op het terrein te werken.
Toen het terrein terug in de oorspronkelijke staat hersteld was begonnen ze het opnieuw te bevloeien en te hooien op de oorspronkelijke, eeuwenoude wijze. En ook voor dat bevloeien kregen ze heel veel waardevolle hulp van de bewoners van Kolonie, die het witteren nog kenden van vroeger en wisten hoe een en ander aangepakt moest worden. Door dat witteren ontstond een uniek biotoop van zeldzame planten en dieren op een van de best bewaarde stukken grond wat betreft bodemleven. In het vroege voorjaar kan je de talrijke bonte krokussen bewonderen, die de voorbode zijn van de prachtige bloemenzee die in de lente tevoorschijn komt Om al dat fraais te bewaren werd samen met de stad een landschapsbeheerplan voor 27 jaar opgesteld waarin staat wat er moet gebeuren om dat erfgoed te beheren.
Dat allemaal was de Duitse professor emeritus Christian Leibundgut niet ontgaan. Hij had alle vloeiweiden in heel Europa bezocht en was bijzonder opgetogen over wat hij in Lommel zag. Hij was sterk onder de indruk van de geleverde inspanningen en van de grote oppervlakte vloeiweiden. De Lommelse vloeiweiden waren bij de mooiste die hij had gezien. Daardoor begon het plan te groeien om de vloeiweiden te laten erkennen als immaterieel erfgoed. Er werd een dossier opgesteld om de kennis van het bevloeien, de techniek om het te doen en de knowhow door Unesco te laten erkennen als erfgoed. Keihard werd er gewerkt aan het erkenningsdossier, in een internationaal team. Eerst kreeg het bevloeien in 2019 een plaats op de Vlaamse Inventaris Immaterieel Erfgoed, als overblijfsel van een oude landbouwtechniek. En eind 2023, na 7 à 8 jaar werk, volgde de kroon op het werk: het 'witteren' staat voortaan officieel op de ‘Representatieve Lijst van het Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid’ van Unesco! Prachtig werk van het team vrijwilligers van de vloeiweiden, en een mooi postuum eerbetoon aan Albert Jansen, trekker van de groep vrijwilligers rond het Wateringshuis en drijvende kracht achter de aanvraag tot erkenning, die helaas vorig jaar veel te vroeg overleden is. De Vrijwilligers van de Vloeiweiden hebben Lommels erfgoed op de wereldkaart gezet. Een knappe prestatie!
(Foto Stefan Ackx)

Voorjaarstrek kraanvogels

Voorjaarstrek kraanvogels

Zaterdag 2/3 De voorjaarstrek van de kraanvogels is weer op gang gekomen. Eind februari, begin maart is het hier dé tijd voor. De in Vlaanderen en Nederland, en dus ook in Lommel, doortrekkende kraanvogels broeden in Scandinavië, maar na eeuwen van afwezigheid ook in het Fochteloërveen in Nederland. Ze overwinteren in Zuid-Europa, vooral in Spanje en Frankrijk, en in noordelijk Afrika. Tienduizenden kraanvogels die daar overwinterd hebben trekken weer naar het noordoosten, richting de broedgebieden. Ze vliegen met gestrekte hals. Kraanvogels hebben tamelijke vaste verblijfplaatsen en dito trekroutes, zowel in het voor- als najaar waardoor je vanaf nu wel regelmatiger grote groepen vogels kan zien overvliegen. Ze trekken in lange slierten, V’s of soms in rommelige groepen. Regelmatig maken ze ook gebruik van thermiek. Ze roepen veel, met hun onmiskenbare trompetterende roep, vooral bij het landen en opstijgen. En Mario Vanoppen, die kon hun voorjaarstrek vastleggen op foto.

Winterbar bij Chiro Kattenbos

Winterbar bij Chiro Kattenbos

Zaterdag 2/3 Chiro Kattenbos nodigde je vanavond, tijdens hun gezellige Winterbar in het Chiroheem, uit voor een gezellige avond met een fris pintje of een lekkere boterham met spek. Daarnaast kon je ook verschillende soorten jenever verkrijgen. Wie het dan nog koud had kan zich opwarmen aan de vuurkorven. (Foto's Jacky Geboers)

Lommel SK - FC Luik 4-1

Lommel SK - FC Luik 4-1

Zaterdag 2/3 Lommel SK heeft vanavond FC Luik geklopt met 4-1. Aan de rust was de stand 1-0. Vancsa maakte in de 44ste minuut een knullig doelpunt. Bij de start had Granell een grote kans. Ook FC Luik kwam één keer gevaarlijk uit de hoek. In de 66ste minuut verdubbelde Lalic de voorsprong. In de 82ste minuut kon FC Luik tegenscoren. In de 84ste minuut scoorde Vancsa de 3-1 en in de 92ste minuut deed hij dat nog eens over.

Kandidaat 2: Willy Daems

Kandidaat 2: Willy Daems

Zaterdag 2/3 Vandaag stellen we je, in het kader van de Lommelaar van het jaar, Willy Daems voor. Willy is voor velen geen onbekende, want wie Klosterhof zegt, zegt Willy Daems. Tenminste, tot eind 2023, want dan heeft hij de fakkel doorgegeven aan zijn zoon Raf. Hoewel hij nog altijd heel veel Klosterhof 'ademt'.
Sinds 1990, nu dus al ruim 33 jaar, is hij voorzitter van de vzw die eigenaar is van de feestzaal. Het Klosterhof bestaat natuurlijk al veel langer. De zaal – alleen de zaal zelf, met het podium en de bar – werd in 1958 gebouwd door vrijwilligers, vooral van KWB Kattenbos. In '72 werd ze verbouwd en werd de beheerraad van de vzw opgericht. Maar in '90 stopten de leden van de beheerraad er plots allemaal tegelijk mee. KWB, Ziekenzorg en enkele andere verenigingen zaten met de handen in het haar. Ze staken de koppen bij mekaar en stelden vijf mensen aan om de vzw te beheren, met Willy als voorzitter. Tot '94 hebben ze wat aangemodderd met de zaal, die eigenlijk niet rendabel was. Ze besloten de koe bij de horens te vatten en de zaal grondig uit te breiden en te verbouwen. Ze richtten een bouwcomité op met alle bouwpartners aan boord: een architect, een aannemer, de nodige techniekers,... De hele zaal werd gestript, ze bouwden de ruimtes achter de toog met een afwaskeuken, de twee kleine zalen met verplaatsbare wanden en een semi-professionele keuken met afwaskeuken en koelcellen. Want in de zaal moesten trouwfeesten, jubileums, koffietafels, eetdagen enzovoort vlot georganiseerd kunnen worden, naast de vergaderingen, kwissen, kleine bijeenkomsten en fuiven. Ze kregen subsidies van de stad en organiseerden allerlei inzamelacties om het nodige verbouwingsbudget bij elkaar te krijgen. Alles deden ze zelf, behalve het steken van de balk tussen de grote en de twee kleine zalen. Een echt huzarenstuk dus! In juni 1996 ging de vernieuwde zaal open, die 10 jaar geleden nog uitgebreid werd met een veranda. Sindsdien is het Klosterhof, vooral vanwege de keuzes die ze midden jaren '90 maakten, een succesverhaal, met een trotse Willy aan het roer. Maar hij is niet alleen voorzitter, hij stond sinds 1995 ook in voor het beheer. Poetsen, stock maken, bestellingen plaatsen, facturen maken en opvolgen,... het is een hele klus. In het begin deed hij ook alle koffietafels zelf, hoewel hij nog voltijds aan het werk was. Gelukkig had hij toffe collega's waarmee hij wel eens van post kon wisselen, anders was dat onmogelijk geweest.
Twee jaar lang heeft Willy gezocht naar een opvolger. Maar die bleek moeilijk te vinden. Tot zijn zoon Raf op pensioen ging en bereid was de fakkel eind vorige jaar over te nemen. Raf doet nu het dagelijks beheer, terwijl Willy nog wel voorzitter is en de administratieve taken, zoals bestellingen en facturaties op zich neemt. Zijn werk is dus niet meer zo intensief. En die zaal, die is tiptop in orde, verzekert hij! Er is airco, luchtafzuiging met warmterecuperatie, slotjes op de vensters zodat ze niet meer geopend kunnen worden, CO2-meting, een decibelmeter,... Allerlei voorzieningen om het zowel de gebruikers als de buren – in verband met geluidshinder – zo comfortabel mogelijk te maken.
Je ziet het, als Willy Daems er niet geweest was, was er geen Klosterhof zoals we het vandaag kennen!
(Foto Hilda Lodewijks)

De prille lente kriebelt al een beetje

De prille lente kriebelt al een beetje

Vrijdag 1/3 Sinds het fototoestel van Mario Vanoppen hersteld is krijgen we geregeld weer mooie foto's binnen. Met het zachte weer van de laatste weken trekt hij er dan ook geregeld op uit voor een gezonde wandeling. En vanwege de zachte temperaturen begint de lente al wat schuchter om het hoekje te gluren. De krokussen bloeien, sommige planten, bomen en struiken komen weer tot leven - zoals de wilgenkatjes mét spinnetje - de schapen hebben gelammerd, de mussen zitten weer vrolijk te kwetteren in tuinen en hagen, en tijdens een wandeling in Den Tip in Kerkhoven kwam Mario zelfs twee reetjes tegen die hem heel nieuwsgierig aanstaarden. Prachtig toch! Nu nog even wachten tot de lente helemaal losbarst.